Maciej Gallas rozdział: "Klasa śpiewu solowego..."

autor: Maciej Gallas, rozdział: „Klasa śpiewu solowego- budowanie zespołu ludzkiego zorientowanego na sukces” [w:] Sąsiadek E. (red.), Wokalistyka w Polsce i na Świecie, Tom  VIII,  wyd. Polskie Stowarzyszenie Pedagogów Śpiewu z siedzibą we Wrocławiu oraz Akademia Muzyczna im. K.Lipińskiego we Wrocławiu, Wrocław 2012, s.180-200

STRESZCZENIE

Każda klasa śpiewu solowego posiada swoją unikalną kulturę organizacyjną, czyli zespół wartości, tradycji, przekonań i założeń. Nauczyciel, jako lider zespołu ludzkiego, roztacza wpływ na pozostałych członków grupy przede wszystkim poprzez przykład. Jego model myślenia przekłada się na sposób działania i z biegiem czasu ulega odzwierciedleniu przez grupę. Pedagog powinien być zwolennikiem idei szerokiego udziału swoich uczniów w konkursach wokalnych i wierzyć w możliwość odniesienia przez nich sukcesu. Uczeń jest wdrażany do postrzegania rywalizacji konkursowej, jako sytuacji zwyczajnej i powszechnej oraz stopniowo uczy się dystansować od konkretnych osiągnięć, maksymalizując jednocześnie wysiłki nakierowane na jak najlepszą produkcję artystyczną. Pedagoga, poza kompetencjami wokalnymi i metodycznymi wyróżniają takie cechy, jak: stabilność emocjonalna, kompetencje komunikacyjne, kreatywność, potrzeba osiągnięć i poczucie skuteczności. Nauczyciel wspiera pozytywne i stabilne poczucie wartości własnej swojego ucznia poprzez pozytywne wzmocnienia oraz konstruktywną krytykę. „Zdrowa” konkurencja panująca w grupie sprzyja podnoszeniu poziomu umiejętności poszczególnych osób. Przygotowując się do konkursu, uczeń często występuje publicznie, uczestniczy w konsultacjach, korzysta z różnych źródeł wiedzy. Nauczyciel wsłuchuje się w komunikaty zwrotne wysyłane przez ucznia oraz w opinie formułowane przez otoczenie, jest aktywny i otwarty. Uczeń, dzięki udziałowi w konkursach lepiej i szybciej się rozwija.